به دان عزت سرشتی آن کف خاک

که می سنجد عیار یک به یک را

ز چندین زاده قدرت که داری

کفی برداشتی از خاک خواری

که زیب شرفه شد بر بام افلاک

طراز پیکری بستی بر آن گل

که آمد عاشق او جان به سد دل