توقف از صلاح کار دور است

دلی پر آرزو، جانی هوا خواه

سراپای وجود آماده راه

به ایشان گفت اگر رفتن ضرور است

کسی کش عزم را بی حزم شد پیش

چو محبوسان بود در خانه خویش

به زندان گر رود از باغ و بستان