کسی کش عزم را بی حزم شد پیش

سراپای وجود آماده راه

به ایشان گفت اگر رفتن ضرور است

توقف از صلاح کار دور است

چو محبوسان بود در خانه خویش

به زندان گر رود از باغ و بستان

درنگ بوستان بند است زندان