آنکه گوید هیاهوی و پای کوبد هر زمان

گرچه زندان را به دستان ها کنی بستان لقب

علم حکمت را طلب کن گر طرب جوئی همی

تا به شاخ علم و حکمت پر طرب یابی رطب

آن بحق دیوانگی باشد مخوان آن را طرب

من به یمگان در به زندانم از این دیوانگان

عالم السری تو فریاد از تو خواهم، آی رب