ای متغافل ز تن خود حساب؟

کر شود باطل از آواز حق

کور کند چشم خطا را صواب

چونکه نخواهی سپس شست سال

صید زمانه شدی و دام توست

مرکب رهوار به سیمین رکاب

چند در این بادیه خشک و زشت