مرکب رهوار به سیمین رکاب

چونکه نخواهی سپس شست سال

ای متغافل ز تن خود حساب؟

صید زمانه شدی و دام توست

چند در این بادیه خشک و زشت

تشنه بتازی به امید سراب؟

دنیا خود جست و نجستی تو دین