تشنه بتازی به امید سراب؟

صید زمانه شدی و دام توست

مرکب رهوار به سیمین رکاب

چند در این بادیه خشک و زشت

دنیا خود جست و نجستی تو دین

چیست به دست تو جز از باد ناب؟

گر نبود پرسش رستی، ولیک