آب چاهیت بسی خوشتر در خانه خویش

خانه خویش به ار چند خراب است و یباب

مرد را بوی بهشت آید از خانه خویش

مثل است این مثلی روشن بی پیچش و تاب

زانکه در شهر کسان گرم گهان پست و جلاب

این جهان، ای پسر، اکنون به مثل خانه توست

زانت می ناید خوش رفت ازینجا به شتاب