این جهان، ای پسر، اکنون به مثل خانه توست

مثل است این مثلی روشن بی پیچش و تاب

آب چاهیت بسی خوشتر در خانه خویش

زانکه در شهر کسان گرم گهان پست و جلاب

زانت می ناید خوش رفت ازینجا به شتاب

به غریبیت همی خواند از این خانه خدای

آنکه بسرشت چنین شخص تو را از آب و تراب