زانکه در شهر کسان گرم گهان پست و جلاب

مرد را بوی بهشت آید از خانه خویش

مثل است این مثلی روشن بی پیچش و تاب

آب چاهیت بسی خوشتر در خانه خویش

این جهان، ای پسر، اکنون به مثل خانه توست

زانت می ناید خوش رفت ازینجا به شتاب

به غریبیت همی خواند از این خانه خدای