آن مقدر که برانده است چنین بر سرما

زانت می ناید خوش رفت ازینجا به شتاب

به غریبیت همی خواند از این خانه خدای

آنکه بسرشت چنین شخص تو را از آب و تراب

قوت و خواب و خور و سستی و پیری و شباب

وعده کرده است بدان شهر غریبیت بسی

جاه و نعمت که چنان خلق ندیده است به خواب