گر بهشتی تشنه باشد روز حشر

ورنه زر با سنگ سوده همبر است

روی دینار از نیاز توست خوب

ور نه زشت و خشک و زرد و لاغر است

او بهشتی نیست، بل خود کافر است

ور نباشد تشنه او را سلسبیل

گر چه سرد و خوش بود نادر خور است