او بهشتی نیست، بل خود کافر است

روی دینار از نیاز توست خوب

ور نه زشت و خشک و زرد و لاغر است

گر بهشتی تشنه باشد روز حشر

ور نباشد تشنه او را سلسبیل

گر چه سرد و خوش بود نادر خور است

آب خوش بی تشنگی ناخوش بود