ای تن به یقین دان که تو را عاقبت کار

هر گه که نه خواب است تو را و نه قرار است

پیچیده به مسکین تن من در به شب و روز

همواره ستمگاره و خونخواره دو ما راست

چون گرد تو پیچیده دو مار است دماراست

ناچار از اینجات برد آنکه بیاورد

این نیست سرای تو که این راه گذار است