چون گرد تو پیچیده دو مار است دماراست

پیچیده به مسکین تن من در به شب و روز

همواره ستمگاره و خونخواره دو ما راست

ای تن به یقین دان که تو را عاقبت کار

ناچار از اینجات برد آنکه بیاورد

این نیست سرای تو که این راه گذار است

بنگر که به چشمت شکم مادر، پورا،