ناچار از اینجات برد آنکه بیاورد

همواره ستمگاره و خونخواره دو ما راست

ای تن به یقین دان که تو را عاقبت کار

چون گرد تو پیچیده دو مار است دماراست

این نیست سرای تو که این راه گذار است

بنگر که به چشمت شکم مادر، پورا،

امروز در این عالم چون ناخوش و خوار است