دل را به دین بپوش که دین دل را

فرزند را وصیت مامون است

گر بدخو است خار و سمن خوش خو

این خود چرا گرامی و آن دون است؟

در خورد بام و ساخته پرهون است

جان را به علم شوی که مرجان را

علم، ای پسر، مبارک صابون است