در خورد بام و ساخته پرهون است

گر بدخو است خار و سمن خوش خو

این خود چرا گرامی و آن دون است؟

دل را به دین بپوش که دین دل را

جان را به علم شوی که مرجان را

علم، ای پسر، مبارک صابون است

بحر است علم را به مثل فرقان