تا از همه زیب و قوت و خوبی

از تو به دروغ و مکر بستاند

خوبی و جوانی و توانائی

زین شهره درخت تو بیوشاند

یک روز چو من تهیت بنشاند

وان را که همی ازو بخندیدی

فردا ز تو بی گمان بخنداند