خردمندی که نعمت خورد شکر آنش باید کرد

سزد گر در دو دیده خویش تخم شکر او کارد

از آن پس که ت نکوئی ها فراوان داد بی طاعت

گر او را تو بیازاری تو را بی شک بیازارد

ازیرا کز سبوی سر که جز سرکه نیاغارد

نشانه بندگی شکر است، هرگز مردم دانا

به نسپاسی ز حد بندگی اندر نیاجارد