تو ای کشته جهالت سوی او شو تا شوی زنده

چو دانا خوشه دل را به دست عقل بفشارد

اگرت اندوه دین است، ای برادر، شعر حجت خوان

که شعر زهد او از جانت این اندوه بگسارد

که از جهل تو حجت سوی تو آمد نمی یارد