نبشته است این سخن در پندنامه سام را نیرم

گشاده ستی به کوشش دست، بر بسته دهان و دل

دهن بر هم نهاده ستی مگر بنهی درم بر هم

نباید نرم کردن گردن از بهر درم کس را

گهر یابد به شعر حجت اندر طبع خواننده

اگر هرگز به شعر اندر گهر یابد کسی مدغم