تا خود ستوروار مر او را چرا شدم

وین آسیا دوان و درو من نشسته پست

ایدون سپید سار در این آسیا شدم

پنداشتم که دهر چراگاه من شده است

گر جور کرد، باز دگر باره سوی او

میخواره وار از پس هیهایها شدم

یک چندگاه داشت مرا زیر بند خویش