سرخ است قند چون رخپین لیکن

پیشت چو یافت از تو به دین کابین

از خر به دین شده است جدا مردم

شین را سه نقطه کرد جدا از سین

شیرینیش جدا کند از رخپین

دین است جان جان تو، تا جان را

جان نوی ز دین ندهی منشین