اندر پدر همی نگر و دل شده مباش

جادو بود کسی که کند کار جاودان

پیری عوانی است، نگه کن، که آمده است

ترسم ببرد خواهدت این بدکنش عوان

بر زلف عنبرین و رخان چو ارغوان

گر نیستت خبر که چه خواهد همی نمود

بدخو جهان تو را ز غم و رنج و ز هوان