گر نیستت خبر که چه خواهد همی نمود

ترسم ببرد خواهدت این بدکنش عوان

اندر پدر همی نگر و دل شده مباش

بر زلف عنبرین و رخان چو ارغوان

بدخو جهان تو را ز غم و رنج و ز هوان

اینک پدرت نامه چرخ است سوی تو

مر راز چرخ را جز از این نامه برمخوان