بل دیو توی و او سلیمان

آسان به خرد شود تو را مرگ

زین به که کند بیان و برهان؟

مشغول تنی که دیو توست او

خندانت همی برد سوی جر

دشمن بتر آن بود که خندان

ای بنده تن، تو را چه بوده است