خندانت همی برد سوی جر

زین به که کند بیان و برهان؟

مشغول تنی که دیو توست او

بل دیو توی و او سلیمان

دشمن بتر آن بود که خندان

ای بنده تن، تو را چه بوده است

با خاطر تیره روی رخشان؟