بر برده به چرخ طاق و ایوان؟

ای بنده تن، تو را چه بوده است

با خاطر تیره روی رخشان؟

افتاده به چاه در، چه بایدت

تن جلد و سوار و جان پیاده

بالینت چو خز و سر چو سندان

جان را به نکو سخن بپرور