بر تو تاوان بود این عمر، بلی، تاوان

مردمی کن به طلب دین که بدان داده است

ایزدت عمر که تا به شوی، ای نادان

گر ستوری کنی و علم نیاموزی

گر تو را همت بر خواب و خور افتاده است

گرت گویم که ستوری نبود بهتان

سوی هشیار و خردمند ستوری تو