پرهیزدار از این زن جادوی مدبره

گیتی زنی است خوب و بد اندیش و شوی جوی

با غدر و فتنه ساز و به گفتار ساحره

بگریزد او ز تو چو تو فتنه شدی برو

غره مشو به رشوت و پاره ش که هرچه داد

بستاند از تو پاک به قهر و مصادره

با بی قرار دهر مجو، ای پسر، قرار