عمرت مده به باد به افسوس و قرقره

غره مشو به رشوت و پاره ش که هرچه داد

بستاند از تو پاک به قهر و مصادره

با بی قرار دهر مجو، ای پسر، قرار

از مکر او تمام نپرداخت آنکه او

پر کرد صد کتاب و تهی کرد محبره

نقدی سره است عمر و جهان قلب بد، مده