چون کرد بر تو چرخ کمان را به زه

از مرگ کس نجست به بیچارگی

بی هوده ای نبرد کسی ره به ده

حلقه کمند گشت زه پیرهنت

تو نرم شو چو گشت زمانه درشت

مسته برو که سود ندارد سته

بر نه به خرت بار که وقت آمده است