تو نرم شو چو گشت زمانه درشت

بی هوده ای نبرد کسی ره به ده

حلقه کمند گشت زه پیرهنت

چون کرد بر تو چرخ کمان را به زه

مسته برو که سود ندارد سته

بر نه به خرت بار که وقت آمده است

دل در سرای و جای سپنجی منه