دل خزینه توست شاید کاندرو از بهر دین

آن همی خواهی که در وی نقش گوناگون کنی

خانه هوش تو سر بر گنبد گردون کشد

گر تو خانه بی هشی را بر زمین هامون کنی

بام و بوم از علم سازی وز خرد پرهون کنی

موش و مار اندر خزینه خویش مفگن خیر خیر

گر نداری در و گوهر کاندرو مخزون کنی