آن همی خواهی که در وی نقش گوناگون کنی

درد نادانی برنجاند تو را ترسم همی

درد نادانیت را چون نه به علم افسون کنی؟

خانه ای کرده ستی اندر دل ز جهل و هر زمان

خانه هوش تو سر بر گنبد گردون کشد

گر تو خانه بی هشی را بر زمین هامون کنی

دل خزینه توست شاید کاندرو از بهر دین