مانا که تو پور دخت عمرانی

این چیست که زنده کرد مر تن را

نزدیک خرد؟ تو بی گمان آنی

ای زنده شده به تو تن مردم

ترسا پسر خدای گفت او را

از بی خردی خویش و نادانی

زیرا که خبر نبود ترسا را