گر ندانی ره نشگفت که خونخواری

گر نبائیمت از بهر چه زائی مان

ور بزائی مان چون باز بی وباری؟

گرد می گردی بر جای چو خون خواره

زن بدخو را مانی که مرا با تو

سازگاری نه صواب است و نه بیزاری

نیستی اهل و سزاوار ستایش را