گرد می گردی بر جای چو خون خواره

نیست مان باتو و، نه بی تو، مگر خورای

گر نبائیمت از بهر چه زائی مان

ور بزائی مان چون باز بی وباری؟

گر ندانی ره نشگفت که خونخواری

زن بدخو را مانی که مرا با تو

سازگاری نه صواب است و نه بیزاری