چونکه تو او را ز دل برون نهلی؟

آنکه برو گفته ای سرود و غزل

از تو گسست و تو زو نمی گسلی

او چو فرو هشت زیر پای تو را

سنگ تو از گشت چرخ گشت چو گل

کی نگرد سوی تو کنون چگلی؟

تا که چو گل بر بدیدت آن چگلی