بنگر که جهانت می بینجامد

مشنو به گزاف از آز غمازی

با دهر که با تو حیله ها سازد

ای غره شده چرا همی سازی؟

هر روز تو کار نو، چه آغازی؟

آن را که ت ازو همی رسد خواری

ای خواری دوست خیره چه نوازی