ای خواری دوست خیره چه نوازی

بنگر که جهانت می بینجامد

هر روز تو کار نو، چه آغازی؟

آن را که ت ازو همی رسد خواری

ای بز و زبون تن ز بهر تن

همواره چرا زبون بزازی

این جاهل را به بز چون پوشی