هر روز تو کار نو، چه آغازی؟

با دهر که با تو حیله ها سازد

ای غره شده چرا همی سازی؟

بنگر که جهانت می بینجامد

آن را که ت ازو همی رسد خواری

ای خواری دوست خیره چه نوازی

ای بز و زبون تن ز بهر تن