چونکه مانده ستی بندی شده چون خوی؟

گفته باشم به حقیقت صفتت، ای تن

گرت گویم صدف لولوی مکنونی

اندر این مرده صدف ای گهر زنده

غره گردنده به دریای جهان اندر

گر نه ذوالنونی ماننده ذوالنونی

تو در این قبه خضرا و بر این کرسی