تو اگر شاه نه ای راست چنین چونی؟

دام و دد دیو تو گشتند و بفرمانت

زانکه تو همبر جمشید و فریدونی

جز تو همواره همه سر به نگونسارند

خطر خویش بدان و به امانت کوش

که تو بر سر جهان داور مامونی

نور دادار جهان بر تو پدید آمد