که تو بر سر جهان داور مامونی

جز تو همواره همه سر به نگونسارند

تو اگر شاه نه ای راست چنین چونی؟

خطر خویش بدان و به امانت کوش

نور دادار جهان بر تو پدید آمد

تن چو زیتون شد و تو روغن زیتونی

گر به چاه اندر با بند بود خونی