گر به چاه اندر با بند بود خونی

که تو بر سر جهان داور مامونی

نور دادار جهان بر تو پدید آمد

تن چو زیتون شد و تو روغن زیتونی

اندر این چاه تو با بند همیدونی

وگر از زندان هر زنده رها جوید

تو بر این زندان از بهر چه مفتونی