به سفله تن نشدی بل به پاک جان شده ای

چگونه مهر نهم بر تو زان سپس که به جهل

تو بر زمانه بدمهر مهربان شده ای

به خوی تن مرو ایرا که تو عدیل خرد

نگاه کن که: در این خیمه چهارستون

چو خسروان ز چه معنی تو کامران شده ای

چه یافتی که بدان بر جهان و جانوران