نگاه کن که: در این خیمه چهارستون

تو بر زمانه بدمهر مهربان شده ای

به خوی تن مرو ایرا که تو عدیل خرد

به سفله تن نشدی بل به پاک جان شده ای

چو خسروان ز چه معنی تو کامران شده ای

چه یافتی که بدان بر جهان و جانوران

چنین مسلط و سالار و قهرمان شده ای