اگر تو در سلب خز و پرنیان شده ای؟

اگر به عقل و سخن گشته ای بر این رمه میر

چرا ز عقل و سخن چون رمه رمان شده ای؟

چرا که قول تو چون خز و پرنیان نشده است

تو را همی سخنی خوب گشت باید و خوش

تو یک جوال پی و گوشت و استخوان شده ای

تو را به حجر گکی تنگ در ببست حکیم